De kracht van de stilte – mijn ervaringen in de woestijn

mindset Nov 13, 2019

Ontsnappen aan de ratrace van het leven.
Ik heb het even heel letterlijk gedaan door 11 dagen in stilte door de Sinaï woestijn te trekken.
Daar is het uiteraard “gemakkelijk”.
Daar had ik geen to do lijst, geen rekeningen te betalen, geen (door mezelf opgelegde) verwachtingen in te vullen,…
Er werd letterlijk niets van mij verwacht in die 11 dagen, behalve dan om niet te praten 😊

11 dagen in stilte…
(of voor de correctheid 9 dagen, de eerste en de laatste dag mochten we wel spreken).

Voor ik vertrok kreeg ik vaak de vraag “waarom zou je dat willen doen” of “dan mag je ’s avonds toch wel spreken”,…en dat zijn zeer voor de hand liggende vragen en eerlijk gezegd heb ik ze voor mijn vertrek ook wel een paar keer aan mezelf gesteld.
Maar goed, het opzet was om in stilte door de woestijn te trekken en vooral te ZIJN.

Aangezien ik wel wat ervaring heb met meditatie en stilte dacht ik dat het voor mij een niet al te moeilijke opdracht zou zijn, maar niet dus 😉
Doorheen de periode ben ik vooral heel hard in gevecht gegaan met mijn eigen gedachten.

In onze drukke samenleving horen we heel vaak onze eigen gedachten niet meer omdat die overstemd worden door ons druk bezig zijn en de 100en prikkels die elke dag op ons afkomen, maar als het stil wordt rondom jou dan hoor je ze des te meer.
Om gek van te worden…althans als je jezelf toelaat om er gek van te worden uiteraard.
Na een drietal dagen heb ik ervoor gekozen om met veel geduld en liefde naar die gedachten en stemmetjes te gaan luisteren en op zoek te gaan naar wat ze betekenen voor mij.

Wat zeer opmerkelijk was is dat ik vaak gedachten had van
doe ik dit wel goed”, “hoe doen de anderen dit”, “zou ik niet beter…”,…
En dan had ik het over heel ‘banale’ zaken (toch in de woestijn 😉)
zoals op een kameel rijden, mijn luchtmatras opvouwen, de keuze van mijn kleren,…
En als ik de reflectie maak naar mijn “echte” leven dan moet ik toegeven dat ik hier (vaker onbewust dan) ook mee bezig ben. Doe ik het wel goed, is dat wel hoe het van mij verwacht wordt, hoe doen anderen dit,…

En hiermee bevestigde ik nog maar eens voor mezelf dat ik mij al heel lang laat leven in plaats van gewoon ongegeneerd en volop te gaan voor mijn EIGEN LEVEN.
Want zolang ik me laat leiden door “verwachtingen” die ik mezelf opleg over hoe mijn leven er zou moeten uitzien weet ik dat ik niet helemaal vanuit mijn hart aan het leven ben.
Ik weet dat ik op vandaag nog veel zaken doe uit pure gewoonte of omdat ik ergens het idee heb dat anderen dit van mij verwachten of omdat de maatschappij dit van mij verwacht,…

 

En daar wil ik dus nog meer mijn eigen pad gaan bewandelen.
En die tijd in de woestijn heeft dit alleen maar versterkt.
Door de stilte op te zoeken kom je dichter bij jouw ware IK.
Voel en ervaar je veel meer wat bij jou past en wat niet,
waar jij compromissen sluit met het leven en waar niet,…
Dat is voor mij de kracht van stilte.

En ik raad het echt iedereen aan.
Om te ontsnappen uit de ratrace van het leven en jezelf niet langer te laten leven
is volgens mij de eerste stap vertragen.
Vertragen door af en toe gewoon niets te doen en de stilte op te zoeken.
Luister naar wat er bij jou naar boven wilt komen.
Luister naar wat er van binnenuit wil gaan groeien.
Als je dit proces blijft volgen, stap voor stap (want zoiets gebeurt spijtig genoeg niet over 1 nacht),
zal je merken dat je dichter en dichter bij JOUW EIGEN LEVEN komt.
En dit werkt zeer bevrijdend.

Is dit herkenbaar voor jou?
Ook zin om te ontsnappen uit de ratrace van het leven maar weet je niet hoe?

Ik help jou graag.
Kom je graag te weten hoe ik dit doe? 
Plan nu jouw vrijblijvend gesprek met me in door hier te klikken.

Ik kijk al uit naar onze ontmoeting.

Fijne groeten,

Charlotte

 

Close

50% Complete

Laat hieronder jouw voornaam en email achter en ik bezorg jou graag onze tips en inspiratie.