Willen wij echt dat onze kinderen gelukkig worden?

Als ouder hebben we allemaal de wens dat onze kinderen gelukkig worden. 
Daar zijn we het over eens.
Ik hoor soms ouders letterlijk zeggen dat ze alles willen doen om ervoor te zorgen dat hun kinderen gelukkig worden. 

Maar wat betekent dat precies "ervoor zorgen dat onze kinderen gelukkig worden"?
En hoe kunnen wij bepalen waar onze kinderen gelukkig van worden?
Vaak gaan wij onze eigen onvervulde verlangens en wensen projecteren op onze kinderen. Dit zorgt ervoor dat zij kleine kopietjes van onszelf worden of net de dingen moeten gaan doen die wij nooit hebben kunnen doen.

“Ik heb nooit een diploma behaald en daarom is het allerbelangrijkste dat ik mijn kind wil meegeven een diploma”,
“Ik heb altijd heel graag gesport en daarom vind ik het heel belangrijk dat mijn kind ook gaat sporten”

En vaak verwoorden we dat niet op deze manier.
We gaan spreken in het belang van het kind.
Een goed diploma is belangrijk als je ergens wilt geraken in het leven,
sporten is gezond,…
En we doen dit uiteraard met de beste bedoelingen voor onze kinderen,
maar merk op dat we al van jongs af voor hen gaan bepalen wat hen gelukkig maakt.

Ik sprak onlangs een vader en die zei mij dat hij al jarenlang meegaf aan zijn zoon dat hij alles moet doen waar hij gelukkig van wordt in het leven.
Op een bepaald moment vertelde de zoon dat hij zijn studies wou stoppen en professioneel pianist wilde worden.
Het eerste wat zijn vader zei was "maar daar kan je geen geld mee verdienen".

En dat is precies hoe wij als ouder redeneren.
Wij zeggen wel dat wij alles willen doen om onze kinderen gelukkig te maken,
maar het moet dan wel binnen ons beeld van de wereld passen.
Zeker in onze Westerse maatschappij wordt geluk vaak gekoppeld aan een diploma hebben, een leuke job, een goede partner, kinderen hebben,...

En wanneer onze kinderen anders beslissen dan hebben wij het daar zeer moeilijk mee en zullen we vanalles proberen om hen op andere ideeën te brengen. 
Willen we dan echt dat onze kinderen gelukkig worden of willen we vooral dat ze doen wat wij denken dat hun gelukkig zal maken of straffer nog, wat ons gelukkig zal maken? 

Als ik lees dat 1 op 5 Vlaamse tieners ernstige psychische problemen heeft en dat veel 30ers en 40ers vastlopen in hun leven op dit moment, dan ben ik ervan overtuigd dat NU de tijd is om het als ouder anders te gaan aanpakken. 

Wij hebben als ouder een grote verantwoordelijkheid hierin. 
Hoe meer wij ons bewust worden van onszelf en onze rol als ouder,
hoe meer wij onze kinderen de kans kunnen geven om de man en vrouw te worden die ze werkelijk zijn. 

En dat vraagt moed, moed om los te laten.
Onze eigen verwachtingen, onze wensen, ons beeld van wat hen gelukkig zou kunnen maken.
En dat is lastig, heel lastig en dat kan alleen maar wanneer wij als mens oprecht gelukkig zijn met wie we zijn en hoe ons leven eruit ziet. 
Op het moment dat wij als ouder vanuit ons hart gaan leven en onszelf als mens accepteren zoals we zijn kunnen we anderen accepteren zoals ze zijn. 


PS Maandag 10/2 start ons programma "Bewust Ouderschap".

Gedurende drie maanden neem ik je graag mee in dit verhaal met inzichten en praktische tips die je onmiddellijk kan gaan toepassen in jouw eigen rol als vader of moeder.

Benieuwd? Bekijk hier hoe het programma eruit ziet. 

Warme groeten,
Charlotte

Close

50% Complete

Laat hieronder jouw voornaam en email achter en ik bezorg jou graag onze tips en inspiratie.